Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Στο δρόμο (απ΄την αρχή ξανά)!

"Στο παλιό μας αμάξι
που ΄ξερε όλους τους δρόμους
κι είχε μόνο για νόμους
της φιλίας την τάξη..
Στο παλιό μας αμάξι
ήταν όλα εντάξει.
Και μας πήγαινε ο δρόμος από πόλη σε πόλη
με βενζίνη και με αλκοόλη..
Και μας πήγαινε ο δρόμος από νύχτα σε νύχτα..
Θα χαθώ, καληνύχτα.
Για χιλιόμετρα πόσα
μες στου χρόνου το μύλο..
Ήρωά μου και φίλο
σ΄είχα κάτω απ΄τη γλώσσα.
Για χιλιόμετρα πόσα
σ΄είχα κάτω απ΄τη γλώσσα"

(στίχοι: Βασίλης Λαλιώτης, μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης - δίσκος: "Σε βάθος δρόμου")


Οι ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου δεν ήταν ποτέ οι αγαπημένες μου..μα κάθε φορά που βλέπω αχανείς εκτάσεις κι έναν αυτοκινητόδρομο να τις κόβει στα δύο, δε μπορώ παρά ν΄αφήσω το βλέμμα μου να χαθεί σ΄ένα σκονισμένο road movie.
Μ΄ένα παλιό αμάξι, μια Buick ας πούμε, μια παρέα φίλων, δυνατά γέλια, καβγάδες, γέλια ξανά.
Μέρες στο δρόμο, τ᾽αμάξι ξεσκέπαστο κι ο ήλιος να τσουρουφλίζει το δέρμα.
Νύχτες με φαγοπότι και χαριτωμένες ανοησίες!
Ύπνος μέχρι αργά.
Νύχτες στο δρόμο με ταξιδιάρικες μουσικές για συντροφιά.
Χιλιόμετρα αμέτρητα κι ο προορισμός χωρίς ενδιαφέρον πια..
Η χαρά του ταξιδιού, της παρέας, μια βουτιά στο δρόμο που που παίρνουν οι ανήσυχοι, στο δρόμο της φιλίας και της χαράς που μοιράζεται.


..στο δρόμο.

(..μικρή αναφορά σε μια απώλεια..
Η "Βουτιά από ψηλά.." (το προηγούμενο ιστολόγιό μου) «χάθηκε» ανεπιστρεπτί.
Χάθηκαν σκέψεις, συναισθήματα, "βουτιές" επισκεπτών.
Όμως ξεκινάμε πάλι απ΄την αρχή..βουτιές από ψηλότερο σημείο αυτή τη φορά!)

Η πρώτη ανάρτηση ήθελα να θυμίζει κάτι απ΄το (αγαπημένο) παρελθόν..μια ξεχωριστή ανάρτηση του παλιού ιστολογίου, μια «συνάντηση εξ αποστάσεως» μ΄έναν ταλαντούχο τραγουδοποιό, τον Λεωνίδα Μαριδάκη.
Οι στίχοι κι η μουσική του τραγουδιού αυτού μέρες τώρα μ΄ακολουθούν..μια μουσική (επ)ένδυση της καθημερινότητάς μου..όχι μουσικό χαλί (δεν του πρέπει άλλωστε να..ποδοπατηθεί), αλλά ένας μουσικός ουρανός, σημείο ιδανικό για να βουτήξω από κει.


*φωτό: από το εξώφυλλο του δίσκου (με μια ελαφριά επεξεργασία)















12 σχόλια:

  1. Αμερικάνικη ταινία θέλω κι εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με γεια με γεια!!! :)
    Κάτσε να μπω με το δεξί!Ουπς μπήκα!!! Γλυκάκι δεν έχει; ;)
    Προσπαθώ μια ώρα να σε προσθέσω με την καινούργια διεύθυνση στα αγαπημένα μου και δεν μπορώ!Γκρρρρρ!!!Θα ξαναπροσπαθήσω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λεωνίδας Μαριδάκης14 Φεβρουαρίου 2011 - 9:10 μ.μ.

    Βουτιά από ψηλά δαγκωτό!!! Καλώς σε βρίσκουμε και πάλι Μαρία, κρίμα για το προηγούμενο μπλογκ αλλά το νέο είμαι σίγουρος θα περιέχει όλη την προηγούμενη σου ευαισθησία και φαντασία και ακόμη περισσότερη. "Μπλογκευε και μη ερεύνα" πως με τρελαίνουν αυτά τα ιντερνετικά μεράκια... μπράβο σου κορίτσι : )))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλώς τον Ιανό!!
    Ήθελες γλυκάκι, ε; Όταν βρεις τον τρόπο να με προσθέσεις στ΄αγαπημένα σου, θα το ΄χεις-χιχι!

    (σ΄ευχαριστώ..)
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λεωνίδα,
    πόσο χαίρομαι που πέρασες!!!

    Σ΄ευχαριστώ για όλα τα θαυμάσια που έγραψες εδώ (..και όλα τα υπέροχα που γράφεις και μας κρατούν μουσική συντροφιά)!

    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλήμερα!!!Τα κατάφερα!!!Έχετε προστεθεί στους αγαπημένους μου!!!Που είναι το γλυκάκι;;;ΟΕΟ!!!! ;):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπράβο σου!! Ευχαριστώ!
    Το γλυκάκι το έστειλα...για ψάξε λίγο...!
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Βουτιά από (πιο)ψηλά. Με μυρωδιά παλιού και φρεσκάδα νέου ιστολογίου.
    Καλή αρχή. Καλή συνέχεια.

    (Τα κείμενα του προηγούμενου blog δεν τα έχεις κρατήσει;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλώς όρισες (κι εδώ), Αντώνη!
    Σ΄ευχαριστώ για την ευχή..!

    (δυστυχώς όχι..ο όλεθρος ούτε σαν υποψία δεν υπήρχε..2-3 ίσως να υπάρχουν κάπου, αλλά όλα τ΄άλλα εξαφανίστηκαν...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Υπάρχει τρόπος να βρεις τα κείμενα. Γι αυτό σε ρώτησα. Πληκτρολόγησε στο google
    site:voutiaapopshla.blogspot.com σε κάθε αποτέλεσμα, κάνε κλικ εκεί που λέει προσωρινά αποθηκευμένη. Με λίγη υπομονή θα βρεις όλες τις αναρτήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είσαι απίστευτος!
    Η αλήθεια είναι ότι είχα βρει στο google κάποια τέτοια στοιχεία, αλλά (η αδαής) έκανα επιλογή του τίτλου και μου εμφανιζόταν μήνυμα ότι το ιστολόγιο δεν υπάρχει..
    Δεν ξέρω πώς να σ΄ευχαριστήσω!
    Πραγματικά σου είμαι ευγνώμων...(σου χρωστάω μεγάλη χάρη..μπορείς να την "εξαργυρώσεις"...όποτε..!)
    (..άρχισα ήδη ν΄αποθηκεύω! ..μπορεί να μην έχω την εικόνα του ιστολογίου μου αυτούσια, αλλά όλα αυτά είναι αγαπημένα μου..)
    Ευχαριστώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

..οι βουτιές επιτρέπονται!